काठमाडौं : फिफा विश्वकप २०२६ को फाइनलमा जब स्पेन र अर्जेन्टिना मैदानमा उत्रनेछन्, डगआउटमा दुई यस्ता प्रशिक्षकहरू हुनेछन् जसको सम्बन्ध फुटबलको मैदानमा मात्र सीमित छैन । स्पेनका लुइस दे ला फुएन्टे र अर्जेन्टिनाका लियोनेल स्कालोनीबीचको यो भिडन्तलाई ‘गुरु र चेला’बीचको प्रतिस्पर्धाको रूपमा हेरिएको छ ।

यी दुई प्रशिक्षकलाई सन् २०१७ को एउटा घटनाले सधैंका लागि भावनात्मक रूपमा जोडिदिएको छ । एउटै कक्षा कोठाबाट सुरु भएको यात्रा सन् २०१७ मा फुटबल खेलबाट सन्न्यास लिएपछि अर्जेन्टिनी स्टार लियोनल स्कालोनी भविष्यको खोजीमा थिए । उनले फुटबल प्रशिक्षकको सर्वोच्च मानिने ‘युइएफए प्रो लाइसेन्स’ कोर्सका लागि स्पेनको फुटबल फेडेरेसनमा भर्ना लिए । संयोगवश, त्यतिबेला लुइस दे ला फुएन्टे त्यहाँ ‘टेक्निक मोड्युल’ पढाउने शिक्षकका रूपमा कार्यरत थिए ।

दे ला फुएन्टेको कक्षामा स्कालोनी एक जेहेन्दार विद्यार्थी थिए । उनले आफ्नो ब्याचमै उत्कृष्ट अंक ल्याएर उत्तीर्ण गरेका थिए । स्कालोनीले दे ला फुएन्टेले उनलाई र उनका सहपाठीहरूलाई प्रशिक्षणका क्रममा ‘ठुलो सहयोग’ गरेको सार्वजनिक रूपमै स्वीकार गरेका छन् । आज तिनै विद्यार्थीले आफ्ना गुरुको सामना विश्वकपको सबैभन्दा ठुलो मञ्चमा गर्दैछन् ।

यी दुवै प्रशिक्षकको एउटा अनौठो समानता छ । राष्ट्रिय टोली सम्हाल्नुअघि उनीहरू कसैले पनि कुनै पनि शीर्ष डिभिजनको क्लब टोली सम्हालेका थिएनन् । फुटबलले करिब–करिब बिर्सिसकेका यी दुई व्यक्तिले आफ्नो राष्ट्रिय टोलीलाई एउटा परिवारको रूपमा गाँसेर सफलताको शिखरमा पुर्‍याएका छन् ।

लुइस दे ला फुएन्टेको कथा निकै प्रेरणादायी छ । सन् २०११ मा स्पेनको दोस्रो डिभिजनको टोली अलाभेसबाट बर्खास्त भएपछि उनी १८ महिनासम्म बेरोजगार थिए र बिस्तारै फुटबलबाट टाढिँदै गएका थिए । तर पत्रिकामा छापिएको एउटा विज्ञापनको भरमा स्पेनिस फेडेरेसनको युवा प्रशिक्षकका लागि आवेदन दिएपछि उनको भाग्य बदलियो । उनले स्पेनका धेरैजसो वर्तमान खेलाडीहरूलाई उनीहरूको किशोरावस्थादेखि नै (यु–१९, यु–२१ र ओलम्पिक तह) प्रशिक्षण दिँदै आएका छन् ।

अर्कोतर्फ, स्कालोनीको प्रशिक्षण यात्रा अर्जेन्टिनाको ‘ड्रेसिङ रुम’ संस्कृतिबाट सुरु भयो । सन् २०१४–१५ मा फुटबलबाट सन्न्यास लिएपछि उनलाई मानसिक रूपमा निकै गाह्रो भएको थियो । उनले आफ्नो घर नजिकैको एउटा सानो क्लबमा १४ वर्षमुनिका बच्चाहरूलाई सिकाएर आफ्नो दोस्रो इनिङ सुरु गरेका थिए । सन् २०१८ मा अर्जेन्टिनाको प्रशिक्षक बन्दा उनको अनुभवको कमीलाई लिएर निकै आलोचना भएको थियो, तर उनले आलोचकहरूलाई नतिजाबाटै जवाफ दिए ।

फुएन्टेको शैली धैर्यता, शान्त स्वभाव र विपक्षीप्रति सम्मानमा आधारित छ । उनले फुटबललाई धर्म र परिवारजस्तै पवित्र मान्छन् । युरो २०२४ को फाइनल सुरु हुनु आधा घण्टाअघि मात्र उनी आफ्नो परिवार सुरक्षित रूपमा रंगशाला पुगे–नपुगेको बुझ्न फोनमा व्यस्त थिए, जसले उनको पारिवारिक लगाव स्पष्ट पार्छ ।

त्यस्तै, स्कालोनीले अर्जेन्टिनी टोलीमा ‘बार्बिक्यु’ पार्टी, ‘क्याराओके’ साँझ र खेलाडीहरूबीचको आत्मीयतालाई बढावा दिएका छन् । उनले लियोनल मेस्सी र अन्य खेलाडीहरूबीच यस्तो विश्वासको वातावरण बनाएका छन्, जसले टोलीलाई एक ढिक्का बनाएको छ ।

फुएन्टे स्पेनलाई विश्वविजेता र युरोपेली च्याम्पियन एकैसाथ बनाउने दाउमा छन् भने स्कालोनी आफ्नो विश्वकप उपाधि रक्षा गर्ने अभियानमा छन् । दुवै प्रशिक्षकले आफ्नो सफलताको श्रेय खेलाडीहरूको सामूहिक प्रयास र देशका नागरिकहरूको खुसीलाई दिने गरेका छन् ।

यस विश्वकपको फाइनलमा गुरु र चेला पुनः भेट्नेछन् । नतिजा जे भए पनि, फुटबलबाट लगभग ओझेलमा परिसकेका यी दुई व्यक्तिको पुनरागमन र विश्व फुटबलको इतिहासमा उनीहरूले लेखेको स्वर्ण अक्षर सधैं स्मरणीय रहनेछ ।