काठमाडौं : धादिङकी सन्तोषी श्रेष्ठको बाल्यकाल साधारण थियो । स्कुल पढाइ र लेखाइमा बढी रुचि राख्ने उनी खेलकुदमा खासै सक्रिय थिइनन् । १३ वर्षको उमेरमा सडक दौडमा भाग लिँदै गर्दा उनको जीवनको दिशा बदलियो । पूर्वओलम्पियन रघुराज ओन्टाले उनलाई नोट गरे र काठमाडौंको एथलेटिक्स टोलीमा प्रशिक्षणको अवसर दिए । त्यही दिनदेखि सन्तोषीको औपचारिक खेल जीवन सुरु भयो ।

सन्तोषीको पहिलो अन्तर्राष्ट्रिय सफलता सन् २०१९ को १३औं दक्षिण एसियाली खेलकुद (साग)मा आयो । महिलातर्फको १० हजार मिटर दौडमा उनले स्वर्ण जितिन्– नेपालकी पहिलो महिला एथलिट जसले अन्तर्राष्ट्रिय ट्र्याक इभेन्टमा स्वर्णपदक जितेकी थिइन् । फोटो फिनिसमा जितिएको त्यो दौडले उनलाई ‘गोल्डेन गर्ल’को उपनाम दिलायो ।

त्यसपछि उनको करियर लगातार उकालो लाग्यो । सन् २०२२ मा हाफ म्याराथनमा नयाँ राष्ट्रिय कीर्तिमान (१ घण्टा १४ मिनेट १४ सेकेन्ड) कायम गरिन् । २०२३ मा जर्मनीमा १० हजार मिटरमा नयाँ राष्ट्रिय रेकर्ड (३४ मिनेट ३१ सेकेन्ड) बनाइन् । नेपाल राष्ट्रिय खेलकुदमा पनि उनले लगातार स्वर्णपदक जितिन् ।

सन् २०२४ पेरिस ओलम्पिक्समा उनी महिलातर्फको म्याराथनमा सहभागी भइन् । ७९औं स्थानमा रहे पनि उनको उपस्थितिले नेपालका लागि २८ वर्षपछि महिलातर्फ म्याराथनमा प्रतिस्पर्धा गर्ने नयाँ इतिहास बनायो ।

सन्तोषीको सफलता केवल पदक र कीर्तिमानमा सीमित छैन । उनले देखाइन्, साधारण परिवारका, विभागीय टिममा नभएका खेलाडी पनि उच्च सफलता हासिल गर्न सक्छन् ।

सन्तोषीको दौडले नेपालको महिला एथलेटिक्सलाई नयाँ उचाइ दिएको छ । प्रत्येक कदमले युवा खेलाडीलाई प्रेरणा दिन्छ । उनी केवल ट्र्याकमा दौडिरहेकी छैनन्, उनी नेपालको सपना र सम्भावनालाई विश्वभर फैलाइरहेकी छन् ।