मानिसको भीडभाडभित्र
आफैंलाई खोजिरहँदा
कतै शान्ति हराएझैं लाग्छ
मनभित्रको सुनसान बाटोमा
पुराना दिनहरू
विस्तारै विस्तारै ताजा हुन थाल्छन् ।

समयका पानाहरू पल्टाउँदा
कति उज्याला क्षण
कति अधुरा चाहना
कति हाँसोका गुञ्जनहरू
मनको गहिराइमा
आज पनि बाँकी छन् ।

बालापनको त्यो निर्दोष समय
जहाँ सपना साना थिए
तर खुसी विशाल थियो
आँगनमा गुन्जिने हाँसो
आमाको माया मिसिएको बोली
सबै आज स्मृतिमा मात्र बाँकी ।

कहिलेकाहीँ
निःशब्द रातको एकान्तमा
ती दिनहरू सम्झँदा
मनभित्र कतै
मीठो पीडा जाग्छ
अनि आँखाले चुपचाप
भावनाको कथा भन्छ ।

समय बगिरहन्छ
जीवन अघि बढिरहन्छ
तर मनको कुनै कुनामा
ती पुराना पलहरू
सुगन्धित फूलझैं
सधैं फुलिरहन्छन् ।

सायद यही जीवन हो–
बितेका दिनहरूको सम्झना
आजको संघर्ष
र भोलिको आशाबीच
मनले बाँचिरहने
एक अनन्त यात्रा ।